Ο Ελληναράς βλάχος από τη Μάνη, που δολοφόνησε τον 15χρονο, είναι το πραγματικό λούμπεν προλεταριάτο
Ένας τύπος διαποτισμένος από τον τραμπουκισμό του λεβεντομαλάκα και από την μεγάλη παράδοση του μαμόθρεφτου παληκαρά, που εκτονώνεται πυροβολώντας πινακίδες. Αυτός είναι το πραγματικό προλεταριάτο. Γιατί το προλεταριάτο δεν είναι γλυκό, πολιτισμένο και γεμμάτο διανόηση, όπως θέλουν να πιστεύουν οι ρομαντικοί αμφισβητίες που το υπερασπίζονται για να καλύψουν τα δικά τους υπαρξιακά αδιέξοδα. Το λούμπεν προλεταριάτο είναι άγριο. Και επιτίθεται στη διανόηση γιατί αυτή είναι ο εχθρός του. Για τον δολοφόνο, ο 15χρονος, συμβολίζει ό,τι σιχαίνεται. Είναι προοδευτικός και «μαλλιάς». Δηλαδή κόκκινο πανί έτσι κι αλλιώς για τους εθνόκαυλους Μανιάτες. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, είναι και από τα βόρεια προάστεια. Για τον δολοφόνο, ο 15χρονος είναι ταξικός εχθρός. Διότι βρίσκεται στα Εξάρχεια, αλλά από επιλογή. Αμφισβητεί το σύστημα αφ’ υψηλού. Ενώ ο μπάτσος το υπηρετεί μεν, αλλά δεν είναι μέρος του. Είναι απλώς ένας λακές, που δεν είχε επιλογή. Αν δεν γινόταν μπάτσος θα ψωμολυσσούσε ή θα ήταν σε κάποια ομάδα νονών της νύχτας, όπως οι περισσότεροι αγράμματοι τσαμπουκάδες συντοπίτες του. Και εννοείται ότι η ταξική διάσταση του θέματος, δεν κάνει την πράξη λιγότερο αποκρουστική. Κάνει απλώς τις βεβαιότητές μας για τις «ταμπέλες» και τα στερεότυπα, σμπαράλια.
ΥΓ.: Το κείμενο αυτό γράφτηκε και ανέβηκε στις 7/12. Το επαναλαμβάνω σήμερα με αφορμή την απολογία του ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ, γιατί αποδείχθηκε ανατριχιαστικά ακριβές.

Δεν έχω αρκετά στοιχεία ώστε να συμφωνήσω σίγουρα με όσα γράφεται αλλά μου αρέσει η διάκριση που γίνεται στο σχόλιο. Ακόμα μια εύστοχη παρατήρηση που δείχνει πόσο συζητήσημα είναι πολλά από τα αριστερά ιδεολογήματα που κυκλοφορούν. Κάτι τέτοιες παραδοχές καλών και κακών ή σωστών και λάθος απαγορεύουν μια ουσιαστική κατανόηση των γεγονότων και αποκλείουν το ενδεχόμενο ουσιαστικών ενεργειών.
Μονο βλάχο μην τον λες – δε φταίνε σε τίποτα οι κακομοίρηδες οι Βλάχοι…