Αρχείο

Tag Archives: Εφραίμ

ufo-alphaΔεν είναι τυχαίο, ότι τρείς άνθρωποι τον τελευταίο καιρό επικαλέστηκαν τον Θεό για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα: Πρώτα, ο ηγούμενος Εφραίμ. Μετά, η συμβολαιογράφος των μεταβιβάσεων του Βατοπεδίου κυρία Βουλγαράκη (εντάξει, εκείνη ως μετριοπαθής και πιθανότατα για λόγους φύλου προτίμησε την εύνοια της Παναγίας, αλλά το πνεύμα είναι το ίδιο). Και τέλος ο Αλέξης Κούγιας, ρίχνοντάς στο θέλημά Ανώτερου Οντος, τις ευθύνες για τη δολοφονία του «παραβατικού» Αλέξανδρου. Και οι τρείς στην πραγματικότητα κάνουν το ίδιο πράγμα: Υποβιβάζουν τον Θεό σε επίπεδο «δικηγόρου» που με το αδιάσειστο επιχείρημα της παρουσίασς του και μόνο στο «συμβολικό καρμικό δικαστήριο», θα τους αθωώσει. Ή τουλάχιστον θα μεσολαβήσει λέγοντας καμμιά καλή κουβέντα στους άλλους πιστούς που αποδέχονται χωρίς πολλές-πολλές ερωτήσεις, το θέλημά Του. Αφήνοντας δηλαδή να εννοηθεί, ότι όσοι αμφισβητούν τις πράξεις τους, είναι Αθεοι. Αρα αντίπαλοι του ορθού. Το παράξενο είναι όμως, ότι κανείς ευσεβής άνθρωπος που πιστεύει, δεν αντιδρά σε αυτή την προσβολή προς τον Θεό. Γιατί όταν προσπαθείς να πείσεις ότι τη στιγμή του πυροβολισμού, ένα ανώτερο χέρι παρενέβη και οδήγησε τη σφαίρα στην καρδιά του παιδιού, είναι σα να λες ότι πρόκειται για έναν προκατειλημμένο τραμπούκο που εκδικείται τους 15χρονους και βοηθάει τον «περιούσιο λαό Του», τους γοριλοειδείς μανιάτες τραμπούκους. Αν αυτό δεν τους κάνει έξαλλους, τότε ο καθένας μπορεί να υποθέσει ότι το ψιλο-σκέφτονται. Μόνο αν μένουν απαθείς στο κάθε λαμόγιο, που αφού έχει εξαντλήσει τα επίγεια τσατσιλίκια του για να ξελασπώσει, αρχίζει να βάζει σε ενέργεια τα μεγάλα μέσα, τότε δεν είναι απλώς ασεβείς και οι ίδιοι. Είναι κάτι χειρότερο: Συνένοχοι.

1292355

Οι μαρτυρίες όσων έχουν έρθει σε επαφή με γκουρού αιρέσεων, από αυτούς που καταλήγουν ταμπουρωμένοι με τους πιστούς τους σε κάποιο ράντσο ενώ τους πολοιορκεί το FBI, ταιριάζουν ανατριχιαστικά με τις μαρτυρίες αυτών που ήρθαν σε επαφή με τον Ηγούμενο Εφραίμ. Μιλάνε και αυτοί για έναν άνθρωπο με βαθιά, υποβλητική φωνή, με βλέμμα που θυμίζει ακτινογραφία και γενικά με μια αύρα που θυμίζει ηγέτη πνευματικής σέχτας που κάνει και κανένα θαύμα άμα έρθει στο κέφι. Δηλαδή για έναν άνθρωπο φτιαγμένο από το εκρηκτικό υλικό που κάνει τους αφελείς να προσκυνάνε. Πιθανότατα, αν δεν υπήρχε το Άγιο Όρος, να είχε καταλήξει σαν την Αθανασία του Αιγάλεω, ή σαν εκείνο τον τύπο στο Γουάκο του Τέξας, που όταν είδε ότι τον έχουν περικυκλώσει οι Ομοσπονδιακοί πράκτορες και δεν υπάρχει ελπίδα, οδήγησε τους πιστούς του σε μαζική σφαγή. Πάντως τίποτα επάνω του δεν θυμίζει αυτούς τους πράους και ασκητικούς γέροντες που λένε σοφούς χρησμούς σαν Κομφούκιοι της Ορθοδοξίας. Και που βάζουν σε σκέψεις τους προσκυνητές δείχνοντάς τους το δρόμο προς τη φώτιση και την αυτογνωσία. Η εικόνα που παρουσίασε, είναι μάλλον ενός manager που κάνει επίδειξη διαχείρησης ανθρώπινου δυναμικού και ηγετικών δεξιοτήτων, σε σεμινάριο για στελέχη. Γι’ αυτό άλλωστε είχε και τόσα στελέχη-πελάτες να καταφθάνουν στο spa που είχε δημιουργήσει στη Μονή Βατοπεδίου. Στην πραγματικότητα οι επισκέπτες του, ήταν μέλη ενός κλειστού club, όπου για να μπεις, έπρεπε να σε προτείνει κάποιος έμπιστος, που είχε προχωρήσει στην εσωτερική ιεραρχία. Και όταν προσχωρούσες στον «κλειστό κύκλο της εμπιστοσύνης», αποκτούσες την όψη ανθρώπου, που ξέρει ότι δεν μπορεί να τον αγγίξει κανείς. Όπως ακριβώς συμβαίνει σε όλες τις κλειστές αδελφότητες. Από τη Μαφία μέχρι τους Μασώνους και από τον Σάι Μπάμπα μέχρι την ΓΣΕΕ. Εξάλλου, αυτό είναι το νόημα της αδελφότητας: Να σε μετατρέψει με τη δύναμη των άλλων, από loser σε ισχυρό. Και να σου δώσει απαντήσεις εκεί που εσύ μέσα στη μετριότητά σου σηκώνεις τα χέρια. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές της δεκαετίας του ’90, οι έλληνες New Agers κατέπλεαν μαζικά στη φάρμα του Σαί Μπάμπα στην Ινδία, . Εκδότες, αθλητές και κοσμικοί σε αδιέξοδο, από την κορυφή της κοινωνικής διατροφικής αλυσίδας έτρεχαν για μια ένεση εσωτερικότητας και υπέρβασης στο πνευματικό Ελντοράντο του Μεγάλου Δασκάλου. Ακριβώς το ίδιο που συμβαίνει και τώρα, 10 χρόνια αργότερα, με τη μονή Βατοπεδίου και τον Εφραίμ. Η κορυφή της πολιτικής και οικονομικής πυραμίδας, κατέφευγε σε αυτόν για να τους ανοίξει τους ορίζοντες. Να υπερβούν τις αδυναμίες τους και να γίνουν κάποιοι άλλοι. Από ψιλο-καταφερτζήδες και μικρο-νταραβεριτζήδες της σύγχρονης πραγματικότητας να αναγενηθούν ως επιχειρηματίες υψηλού επιπέδου και υπεράνω νόμων. Που μάλιστα στο εξής, θα απολάμβαναν την προστασία του ηγέτη τους και θα βρίσκοταν στο απυρόβλητο. Και αυτή η βεβαιότητα τους έκανε πιο αλαζόνες από ποτέ. Πώς φαίνεται αυτό; Αρκεί να θυμηθεί κανείς το ύφος του Θόδωρου Ρουσσόπουλου τις τελευταίες μέρες της υπουργικής του θητείας.