Archive

Tag Archives: Μαλλιά

vandiΤο αστείο δεν είναι ότι κάποιοι άνθρωποι ασχολήθηκαν με την αλλαγή στα μαλλιά της Δέσποινας Βανδή. Ούτε ότι αυτή η αλλαγή, έγινε πρωτοσέλιδο στο περιοδικό «ΟΚ!». Το πραγματικά αστείο είναι ο ενθουσιασμός με τον οποίο ανακοινώθηκε. Με το αμπαλάρισμα μιας μεγάλης δημοσιογραφικής επιτυχίας που αναμένεται να συζητηθεί. Μάλιστα, την αποκάλυψη συνόδευαν αποκλειστικές δηλώσεις του κωμμωτή που τόλμησε να κάνει το μεγάλο βήμα και να αγγίξει τα μαλλιά-φετίχ του ειδώλου καθώς και on-line γκάλοπ, όπου το κοινό καλείται να πάρει θέση πάνω στο καυτό θέμα, ώστε τα αποτελέσματα να ανακοινωθούν στο επόμενο τεύχος. Και είναι πραγματικά αστείο, γιατί σε καμμία περίπτωση ο ενθουσιασμός της ανακοίνωσης δεν είναι ευθέως ανάλογος με τον ενθουσιασμό του κοινού. Είναι δηλαδή σα να βγαίνει κάποιος στη σκηνή χοροπηδώντας, να ρολλάρουν τα ντράμς για να υπογραμμίσουν την κορύφωση της αγωνίας και τελικά να ανακοινώνει ότι μόλις πριν από λίγο έκοψε τα νύχια του. Πρόκειται δηλαδή για μια απεγνωσμένη κίνηση οικειότητας με ένα κοινό, που δεν μοιάζει να έχει καμμία απολύτως διάθεση να αισθανθεί οικεία μαζί της. Μετά τις φωτογραφίσεις από τους γάμους, από τα μαιευτήρια και από τις διακοπές, ήρθε η ώρα οι εύθραυστοι ημιστάρ, να μοιραστούν μαζί με το κοινό και την απλή καθημερινότητά τους. Να κάνουν δηλαδή στα έντυπα, ό,τι κάνουμε όλοι στο Facebook. Μόνο που όταν υπάρχει το facebook ακριβώς για να ικανοποιηθεί η ανάγκη όλων μας για «δημόσια οικειότητα», κανείς δεν έχει ανάγκη να καταφύγει σε λαϊκά περιοδικά. Γι’ αυτό και όσοι τα ξεφυλλίζουν, παίρνουν ασυναίσθητα μια έκφραση απαξίωσης. Μιά έκφραση που μοιάζει πολύ με την έκφραση μιας σνομπ κυρίας που περπατάει στους διαδρόμους του IKEA. Γιατί κατά βάθος γνωρίζει ότι το να περνάς την ώρα σου διαβάζοντας για το νέο μαλλί της Δέσποινας Βανδή, είναι σα να ψωνίζεις από το IKEA: Κάνεις τη δουλειά σου, αλλά μετά, όταν περάσει ο πρώτος ενθουσιασμός, αισθάνεσαι φτηνιάρης.

Από την εποχή του ανεπανάληπτου «να ολοκληρώσω θέλω…», όπου μια δικηγόρος αρχίζει να λούζεται και τελικά φτάνει σε οργασμό μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου (!;!;), είχαμε υποψιαστεί ότι οι έννοιες «γυναίκα» και «μαλλιά», όταν συνδυαστούν παράγουν αποτέλεσμα υψηλής αστάθειας και μεγάλης εκρηκτικότητας. Τα εκατοντάδες γυναικεία σαμπουάν δεν είναι απλά προϊόντα που ρημαδοκαθαρίζουν και τα μαλλιά. Είναι κάτι που προέρχεται από τον Θεό («Ο φύλακας άγγελος σας»), είναι ανταμοιβή και δικαίωση («Γιατί σας αξίζει»), είναι ψυχολογική υποστήριξη («Έχετε νιώσει ποτέ τόση αυτοπεποίθηση;») και είναι απελευθέρωση («Κινηθείτε ελεύθερα! Τα σπαστά μαλλιά σας παραμένουν άψογα σχηματισμένα για 24 ώρες!»). Παρακολουθώντας διαφημίσεις για προϊόντα μαλλιών, είναι σα να παρακολουθείς ένα μεταφυσικό θρίλερ, όπου σκοτεινά πνεύματα πετάγονται μέσα από τα γυναικείες κομμώσεις και επιτίθενται εναντίον της ανθρωπότητας. Και είναι τρομακτικό να ξέρεις ότι κάθε γυναίκα έχει και μια δεύτερη κρυμμένη προσωπικότητα, πολύ πιο επικίνδυνη. Που ανα πάσα στιγμή, αν κάτι δεν πάει καλά με το χτένισμα ή τον τρόπο που στρώνουν οι μπούκλες,  μπορεί να ξυπνήσει και να την μεταμορφώσει σε οργισμένη μαινάδα, που ο μόνος τρόπος για να ηρεμήσει ξανά και να επανέλθει στην πρότερη κανονική της κατάσταση, είναι «να ξαναβρούν τα μαλλιά της το κέφι τους».