Archive

Tag Archives: Παιδιά

hamas_marketingΗ τηλεοπτική δήλωση ενός ηγέτη της Χαμάς, ότι «προετοιμάζονταν γι’ αυτή τη στιγμή (δηλαδή για την χερσαία επίθεση των Ισραηλινών) τα τρία τελευταία χρόνια», θα μπορούσε να εκληφθεί ως ένα νέο «ελευθερία ή θάνατος» που προέρχεται από κάποιον ηρωικό αγωνιστή της ελευθερίας, αν δεν περιείχε την τελευταία ανατριχιαστική διευκρίνιση (δηλαδή το «τα τελευταία τρία χρόνια»). Μια διευκρίνιση που αφαιρεί από την κατάσταση στη Μέση Ανατολή τη διάσταση μιας εν θερμώ εξέγερσης και της δίνει περισσότερο τον χαρακτήρα μιας προσχεδιασμένης σύγκρουσης. Και μάλιστα μιας σύγκρουσης με δεδομένη έκβαση, αφού κανείς δεν είναι δυνατόν να πιστέψει ότι η Χαμάς, ακόμα και μέσα στην θρησκευτική της παραζάλη, πίστευε ότι μπορεί να απελευθερώσει τη Λωρίδα της Γάζας με ρουκέτες που θυμίζουν τσίμπημα κουνουπιού σε ελέφαντα. Προφανώς λοιπόν το ζητούμενο ήταν η ίδια η σύγκρουση. Γιατί μόνο η σύγκρουση δικαιώνει την ύπαρξη μιας στρατιωτικής οργάνωσης όπως η Χαμάς. Χωρίς σύγκρουση, ακυρώνεται. Γι’ αυτό και όλη η οικονομική βοήθεια, δεν πηγαίνει στη δημιουργία σχολείων (όπου τα παιδιά θα μάθαιναν κάτι χρήσιμο για να αλλάξουν τη ζωή τους), αλλά στη δημιουργία στρατοπέδων εκπαίδευσης – στα οποία κατά την δήλωση προετοιμάζονται τα τελευταία τρία χρόνια – όπου τα παιδάκια θα μάθουν πως πυροδοτούν πιο αποτελεσματικά τα εκρηκτικά που κάποιοι άλλοι, τους φοράνε στη μέση τους. Όλοι εμείς οι ανθρωπιστές και πολιτισμένοι δυτικοί, που έχουμε τοποθετήσει στο ανώτατο σημείο την ανθρώπινη ζωή (και ειδικά την ζωή των παιδιών), βλέπουμε αληθινά σοκαρισμένοι τις σκηνές φρίκης που δικαίως τροφοδοτούν την έτσι κι αλλιώς παραδοσιακή αντιπάθεια μας στο Ισραήλ. Και κοντεύουμε να ξεχάσουμε ότι πρώτα από όλους, οι ίδιοι οι φανατικοί Μουσουλμάνοι έχουν σε μικρή υπόληψη τη ανθρώπινη ζωή. Ίσως λοιπόν στα δικά μας αυτιά να ακούγεται παράλογο, αλλά για κάποιον που ποζάρει καμαρώνοντας με το παιδάκι του ζωσμένο εκρηκτικά, ενώ κρατάει γεμμάτο περηφάνια ένα οπλοπολυβόλο, τα παιδάκια να ειναι πιο χρήσιμα όταν είναι χτυπημένα (και οι φωτογραφίες τους κάνουν το γύρο του κόσμου, ενεργοποιώντας τον αποτροπιασμό μας στη φρίκη να βλέπεις τα σώματά τους ματωμένα) παρά όσο παίζουν χαρούμενα στην αυλή του σχολείου τους. Εξάλλου, στα καθεστώτα και στις οργανώσεις που στηρίζονται στον θρησκευτικό φανατισμό, η μόνη επένδυση είναι η τυφλή πίστη, ώστε (και καλά…) με τη βοήθεια του Θεού να νικήσουν τους άπιστους. Κατά συνέπεια, στα θεοκρατικά καθεστώτα δεν υπάρχουν παιδάκια. Υπάρχουν απλώς ανήλικοι πιστοί, έτοιμοι να θυσιαστούν, έστω και για την υποστήριξη της κοινής γνώμης. Ναι, ακούγεται απάνθρωπο. Αλλά εφόσον ισχύει ότι εκεί που σταματάει η λογική, αρχίζει η βαρβαρότητα, τότε ισχύει και η εναλλακτική διατύπωση: Εκεί που ξεκινάει η Θεοκρατία, σταματάει ο ανθρωπισμός.