Αρχείο

Tag Archives: Τρομοκρατία

quicktime-playerscreensnapz001Μέσα σε δύο μόλις μέρες από την επίθεση με το Καλάσνικωφ στους αστυνομικούς, το πρόβλημα ήδη μετατέθηκε από την ουσία του στην προσφιλή αεριτζήδικη βάση της πολιτικολογίας: Αντί δηλαδή να φρικάρουμε που μετά από πέντε χρόνια ξαναγυρίσαμε στο σημείο να περιμένουμε μια προκήρυξη (που κανείς δεν ενδιαφέρεται να διαβάσει), άρχισαν να μαλιοτραβιούνται για το πόσο «α-προ-κά-λυ-πτα» ή μη καταδικάζουν τα κόμματα την τρομοκρατία, γενικά, λες και υπάρχει κάποιο «απροκαλυπτόμετρο» με όριο ασφαλείας. Το κλειδί, βρίσκεται στον τονισμό της λέξης «απροκάλυπτα». Στο πώς προφέρεται. Οι πολιτικές δηλώσεις των Κακλαμανο-καρατζαφεραίων την ημέρα των Φώτων, ήταν υπόδειγμα τέτοιου τονισμού. Θύμιζαν πεθερές που δεν θέλουν να τα βάλουν ευθέως με τη νύφη τους και αρχιζουν την μουρμούρα στο κενό, μήπως και πιάσουμε όλοι οι υπόλοιποι το μήνυμα ότι εννοούν τον Συνασπισμό. Δηλαδή, μας λένε απέξω απέξω, ότι ο Τσίπρας φταίει που δεν έσκισε το πουκάμισό του από αγανάκτηση και δεν φώναξε γονατίζοντας τρείς φορές «καταδικάζω απροκάλυπτα την τρομοκρατία», γιατί αν το είχε κάνει, δεν θα είχε εμφανιστεί ο Επαναστατικός Αγώνας. Σα να ήρθαν από άλλο πλανήτη. Σα να μην αντιλήφθηκαν ότι τον τελευταίο χρόνο, ο εκρηκτικός συνδιασμός θράσους και μειωμένων νοητικών ικανοτήτων εκ μέρους όλων των θεσμών, μας έκανε να νοσταλγούμε τη 17 Νοέμβρη! Μόνο και μόνο για να υποχρεωθούν εξαιτίας του φόβου που θα προκαλούσε η απειλητική παρουσία της, να κρατήσουν τουλάχιστον τα προσχήματα! Σε αυτό το σημείο είχαμε φτάσει. Ας πούμε μια καλή αρχή θα ήταν να μην υποτιμούν τη νοημοσύνη μας. Γιατί μόνο όταν θεωρείς ότι έχεις να κάνεις με ηλίθιους μπορείς να ισχυριστείς ότι η τρομοκρατία αναστήθηκε μόνο και μόνο επειδή κάποια κόμματα την καταδίκασαν μετρίως απροκάλυπτα και οχι έντονα απροκάλυπτα. Ενώ αν την καταδίκαζαν όλοι σαν μανιάτισσες μοιρολογήστρες, τότε ο τύπος με το καλάσνικωφ θα ζητούσε ταπεινά συγγνώμη για το λάθος του και θα το παρέδιδε! Sorry αλλά αυτή η προσβολή στη νοημοσύνη, είναι ικανή να βγάλει τον μικρό τρομοκράτη ακόμα και μέσα από τον πιο φιλήσυχο πολίτη.

Advertisements

artgunmanΛένε ότι οι φονταμενταλιστές μουσουλμάνοι, είναι για το σύνολο του αραβικού κόσμου ό,τι η Κου Κλουξ Κλαν για τον Χριστιανισμό: Μια μικρή θορυβογενής μειοψηφία αγράμματων ηλιθίων, που η πρόσβασή τους σε όπλα, κάνει την ηλιθιότητά τους θανατηφόρα. Και για τον εαυτό τους (ευτυχώς) και για τους άλλους (δυστυχώς). Γι’ αυτό και πάντα μετά από ένα τρομοκρατικό χτύπημα, αν συναντήσεις κάποιον άραβα, θα δεις στο βλέμμα του μια απολογία. Οι περισσότεροι αισθάνονται άσχημα για τους σαλταρισμένους ομόθρησκούς τους και για την καταστροφή που προκαλούν. Οι μόνοι που δεν μπορούν να κρύψουν τον ενθουσιασμό τους για κάθε νέα εκδοχή της 11ης Σεπτεμβρίου, όπως αυτή στη Βομβάη, είναι αραβόφιλοι δυτικοί. Αυτοί δηλαδή που αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικοί και υποστηρικτές των απελευθερωτικών κινημάτων. Ναι, πρόκειται για τους γνωστούς κοινωνικά ευαίσθητάκηδες που πίσω από τους θρησκόληπτους χούλιγκανς, βλέπουν τον επαναστατικό ρομαντισμό που δεν έζησαν. Προσπαθούν δηλαδή να κατανοήσουν τον έξαλλο μαλάκα με το τουρμπάνι που ζώνεται με εκρηκτικά και απειλεί, μέσα από την δυτική ματιά. Και γίνονται απολογητές της βαρβαρότητάς του, με βάση το αξίωμα σύμφωνα με το οποίο «ο εχθρός του εχθρού σου, είναι σύμμαχός σου». Ένα αξίωμα που οδηγεί σε εξωφρενικές συμμαχίες και σε ιδεολογικές τερατογεννέσεις. Αναμενόμενο, αφού ερμηνεύει τα πάντα με την ευκολία του «άσπρου εναντίον μαύρου». Έτσι φτάνουμε στην εξής γελοιότητα: Οι ίδιοι που θα γράψουν ολόκληρα κατεβατά εναντίον των ναζιστικών κομμάτων στην Ευρώπη, θα δώσουν με την ίδια ευκολία ηθικό άλλοθι στον αντίστοιχο ναζισμό των έξαλλων με τα τουρμπάνια που απειλούν τους πάντες ζωσμένοι με εκρηκτικά. Λες και πρέπει να αισθανόμαστε ενοχές επειδή ζούμε στη δύση και χαιρόμαστε γι’ αυτό. Επειδή δηλαδή (παρ’ όλα τα στραβά του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού), έχουμε τουλάχιστον κατακτήσει τα αυτονόητα: Δηλαδή οι γυναίκες δεν καταδικάζονται σε θάνατο με λιθοβολισμό διότι τις βίασαν και μπορούμε να διαφωνούμε ελεύθερα, χωρίς να φοβόμαστε ότι κάποιος ζοχαδιασμένος τουρμπανοφόρος ηλίθιος θα σκάσει (κυριολεκτικά) δίπλα μας και θα μας σκοτώσει φωνάζοντας «Αλλάχ Ακμπάρ». Και το πόσο μεγάλη είναι η ηλιθιότητα των ψευδοφιλελεύθερων απολογητών της Ισλαμιστικής βαρβαρότητας, φαίνεται μόλις αρχίσει να έρχεται πιο κοντά. Γιατί όσο αυτά συμβαίνουν στην Ινδία ή στην Αμερική, όλοι τους μπορούν εκ του ασφαλούς να κάνουν τους ευαισθητοποιημένους υποστηρικτές του καταπιεσμένου Ισλάμ. Μόλις όμως το καταπιεσμένο Ισλάμ γίνει μετανάστης και απειλήσει το Hyundai τους ή θελήσει να σηκώσει τη σημαία στις παρελάσεις τους, τότε όλη η ευαισθησία για τους Γιάννηδες Αγιάννηδες του εξτρεμισμού πάει περίπατο. Και οι φανατικοί θρησκόκαυλοι που μαζί με τους ψευδοανθρωπιστές πανηγυρίζουν μόλις γίνει ένα αιματοκύλισμα σε κάποια δυτική πρωτεύουσα, (επειδή θεωρούν τη δύση εχθρό), όταν η απειλή φτάσει στην πόρτα τους, ξεχνάνε τον ρομαντισμό και θυμούνται ότι οι ξένοι μας παίρνουν τις δουλειές και ότι το Μουσουλμανικό τόξο θέλει να μας αφανίσει. Δηλαδή και το Hyundai άκαφτο και η επαναστατική συνείδηση χορτάτη.