Αρχείο

Tag Archives: 17 Νοέμβρη

quicktime-playerscreensnapz001Μέσα σε δύο μόλις μέρες από την επίθεση με το Καλάσνικωφ στους αστυνομικούς, το πρόβλημα ήδη μετατέθηκε από την ουσία του στην προσφιλή αεριτζήδικη βάση της πολιτικολογίας: Αντί δηλαδή να φρικάρουμε που μετά από πέντε χρόνια ξαναγυρίσαμε στο σημείο να περιμένουμε μια προκήρυξη (που κανείς δεν ενδιαφέρεται να διαβάσει), άρχισαν να μαλιοτραβιούνται για το πόσο «α-προ-κά-λυ-πτα» ή μη καταδικάζουν τα κόμματα την τρομοκρατία, γενικά, λες και υπάρχει κάποιο «απροκαλυπτόμετρο» με όριο ασφαλείας. Το κλειδί, βρίσκεται στον τονισμό της λέξης «απροκάλυπτα». Στο πώς προφέρεται. Οι πολιτικές δηλώσεις των Κακλαμανο-καρατζαφεραίων την ημέρα των Φώτων, ήταν υπόδειγμα τέτοιου τονισμού. Θύμιζαν πεθερές που δεν θέλουν να τα βάλουν ευθέως με τη νύφη τους και αρχιζουν την μουρμούρα στο κενό, μήπως και πιάσουμε όλοι οι υπόλοιποι το μήνυμα ότι εννοούν τον Συνασπισμό. Δηλαδή, μας λένε απέξω απέξω, ότι ο Τσίπρας φταίει που δεν έσκισε το πουκάμισό του από αγανάκτηση και δεν φώναξε γονατίζοντας τρείς φορές «καταδικάζω απροκάλυπτα την τρομοκρατία», γιατί αν το είχε κάνει, δεν θα είχε εμφανιστεί ο Επαναστατικός Αγώνας. Σα να ήρθαν από άλλο πλανήτη. Σα να μην αντιλήφθηκαν ότι τον τελευταίο χρόνο, ο εκρηκτικός συνδιασμός θράσους και μειωμένων νοητικών ικανοτήτων εκ μέρους όλων των θεσμών, μας έκανε να νοσταλγούμε τη 17 Νοέμβρη! Μόνο και μόνο για να υποχρεωθούν εξαιτίας του φόβου που θα προκαλούσε η απειλητική παρουσία της, να κρατήσουν τουλάχιστον τα προσχήματα! Σε αυτό το σημείο είχαμε φτάσει. Ας πούμε μια καλή αρχή θα ήταν να μην υποτιμούν τη νοημοσύνη μας. Γιατί μόνο όταν θεωρείς ότι έχεις να κάνεις με ηλίθιους μπορείς να ισχυριστείς ότι η τρομοκρατία αναστήθηκε μόνο και μόνο επειδή κάποια κόμματα την καταδίκασαν μετρίως απροκάλυπτα και οχι έντονα απροκάλυπτα. Ενώ αν την καταδίκαζαν όλοι σαν μανιάτισσες μοιρολογήστρες, τότε ο τύπος με το καλάσνικωφ θα ζητούσε ταπεινά συγγνώμη για το λάθος του και θα το παρέδιδε! Sorry αλλά αυτή η προσβολή στη νοημοσύνη, είναι ικανή να βγάλει τον μικρό τρομοκράτη ακόμα και μέσα από τον πιο φιλήσυχο πολίτη.

revolutionary_organization_17_november«Αφού δεν τιμωρείται ο Ρουσσόπουλος, γιατί να τιμωρηθώ εγώ;», σκέφτεται ο μπάτσος. Και πυροβολεί, κάνοντας και αυτός ό,τι γουστάρει, όπως όλοι, χωρίς να φοβάται τις συνέπειες. Γιατί, όπως αποδεικνύεται, αυτό ήταν που συγκρατούσε όλα αυτά τα γελοία ανθρωπάκια: Ο φόβος. Ή τουλάχιστον τους έκανε να κρατάνε τα προσχήματα. Ο φόβος τους βοηθούσε να βάζουν ένα εσωτερικό φρένο. Να μην αποθρασύνονται τόσο πολύ. Γιατί βαθιά μέσα τους, ήξεραν πως αν το παρακάνουν, μπορεί ξαφνικά, να τους κληρώσει κάποιος Κουφοντίνας με ένα 45άρι και να τους κάνει κόσκινο. Διότι και μόνο το γεγονός ότι προσβάλουν τη νοημοσύνη μας, περνώντας μας για μαλάκες, είναι αρκετό για να επισύρει δημόσια εκτέλεση. Τώρα όμως, που δεν φοβούνται την 17 Νοέμβρη, έχουν γίνει τελείως ανεξέλεγκτοι. Στην πραγματικότητα, όταν η εξεταστική επιτροπή για το Βατοπέδιο, ολοκληρώνεται με τόσο εξώφθαλμη ξεπέτα, το μήνυμα που στέλνει σε όλους μας είναι σαφές: «Κάνουμε ό,τι γουστάρουμε και να πάτε να γαμηθείτε». Δηλαδή επειδή εκείνοι είναι νοητικά, κατώτερες μορφές ζωής, θεωρούν ότι είμαστε και όλοι οι υπόλοιποι. Εντάξει λοιπόν! Οταν όμως κάποιος παίζει με  τον νόμο της ζούγκλας και του «έτσι γουστάρω», χωρίς να τηρεί ούτε τους στοιχειώδεις κανόνες, πρέπει να περιμένει να τον αντιμετωπίσουν με τι ίδιο νόμισμα. Δηλαδή την αυτοδικία. Ο,τι ακριβώς κάνουν οι φίλαθλοι όταν βλέπουν τον διαιτητή να τους κοροϊδεύει: Τα σπάνε. Αυτή είναι η μόνη διέξοδος όταν καταλαβαίνεις πως δεν σε προστεύει πια κανένας νόμος. Χρειάζεσαι κάποιον οπλισμένο, να εφαρμόσει την ετυμηγορία που έβγαλε το λαϊκό δικαστήριο της κοινής λογικής. Διότι, sorry, αλλά η κοινή λογική, έχει κι αυτή δικαίωμα στην αυτοάμυνα.